Home

Naast een hoop ellende hebben we in Marokko gelukkig ook samen nog een paar mooie dagen gehad, hiervan nog een paar fotos.

Hier gaat t elke dag een beetje beter. Gisteren voor het eerst fysio gehad, erg pijnlijk maar hopelijk helpt het! Morgen ochtend vroeg een ct scan in het ziekenhuis in Dordrecht. Marloes is inmiddels in Nederland en ligt in het Ter Gooi ziekenhuis in Blaricum. Zodra het kan ga ik natuurlijk bij haar op bezoek.

Kreeg deze week een grote envelop vol tekeningen van mn kids en heb ook Gaby met een paar kinderen al aan de telefoon gehad, super leuk om hen even te spreken, ik mis ze!

Nogmaals iedereen ontzettend bedankt voor alle kaarten, berichtjes, e-kaartjes, smsjes, telefoontjes etc. Echt heel erg lief!!

mrsa uitslag gelukkig negatief en vandaag via via in het ziekenhuis toch al bij de orthopeed terecht gekomen. Nogmaals xrays gemaakt en heb toch een gebroken schouder blad en 2 breuken in een soort tussenwervels in mn rug... Fijn om nu te weten waar de pijn vandaan komt, hadden ze in Marokko even over het hoofd gezien.

Nu 3 september een afspraak voor een CT scan en dan op 9 september een afspraak om de uitslag daarvan te bespreken. Hopen maar dat er verder niets beschadigd is. Breuken duren ongeveer 6 weken om te helen, heb een mitella gekregen voor mn schouder en verder hoeft er niets aan gedaan te worden. Hopelijk kan ik daarna fysio etc. gewoon in Afrika doen.

Marloes vliegt als het goed is zondag naar Nederland en wordt dan hier in het ziekenhuis opgenomen.

Lieverds,

Even een update. Voel me iets beter en alle wonden en blauwe plekken beginnen te genezen. Mn rug en schouder nog zo'n beetje het zelfde, we wachten nu op de uitslag van een mrsa test (ziekenhuis bacterie, kun je oplopen als je in het buitenland in het ziekenhuis hebt gelegen) en als het goed is krijg ik op 1 september een MRI scan in Rotterdam. Dan op 3 september een afspraak bij de ortopedisch chirurg...

Met Ciska gaat t gelukkig goed, met Marloes ook iets beter. De drain is uit haar longen en de xrays zien er beter uit. We hopen heel hard dat ze misschien nog voor het weekend naar Nederland mag vliegen.

Mijn ticket van vandaag terug naar Zuid Afrika heb ik met pijn in mn hart moeten omzetten naar voorlopig 4 oktober...

Iedereen ontzettend bedankt voor alle lieve kaartjes, smsjes, mailtjes en telefoontjes, heel erg fijn om te weten dat er door zoveel lieve mensen aan me gedacht wordt!

Even een update voor degene die het nog niet weten... samen met mijn 2 vriendinnen Ciska en Marloes heb ik afgelopen dinsdag tijdens een vakantie in Marokko een vrij ernstig auto ongeluk gehad.

We zaten met zn 3-en en een chauffeur in een minibusje dat uit een bocht geslipt en in een ravijn gestort is. We zijn een aantal keer over de kop gegaan en daarna allemaal uit de bus geslingerd.

We hebben een aantal dagen in Marokko in het ziekenhuis gelegen en zaterdag zijn ik en Ciska met een gipsvlucht weer naar Nederland gebracht omdat ik liggend vervoerd moest worden.

Lieve allemaal,

Morgen vertrek ik voor vakantie naar NL waar ik zaterdag om 14:45 hoop aan te komen met MS757.

Als het goed is ben ik daar weer te bereiken op nr. 0630841209

Wederom 4 nieuwe kids bij MoP; Amahle, Nomusa, Sbongakonke en Sthandiwe. Snoepjes zijn het!

De afgelopen week helaas veel zieke kids dus we blijven lekker bezig met tripjes naar het ziekenhuis. Linda en Gavin zijn op vakantie dus voor mij is het nu "best druk zo in mn eentje". Zaterdag nog naar ziekenhuis met 2 kids met oorontsteking en vanacht fijn met een kleinje naar de eerste hulp geweest, was gevallen op de playground en had een vinger gebroken. Wat ben ik blij met Hannah, onze volunteer nurse, die hier net een paar dagen is en meteen flink aan het werk is!

Mooi gedicht wat voor mij precies het gevoel van Afrika verwoord...

I am an African
Not because I was born there
But because my hearts beats with Africa’s
I am an African
Not because my skin is black
But because my mind is engaged by Africa
I am an African
Not because I live on its soil
But because my soul is at home in Africa
 

 
When Africa weeps for her children
My cheeks are stained with tears
When Africa honours her elders
My head is bowed in respect
When Africa mourns for her victims
My hands are joined in prayer
When Africa celebrates her triumphs
My feet are alive with dancing
 
I am an African
For her blue skies take my breath away
And my hope for the future is bright
I am an African
For her people greet me as family

Vrijdag avond was het weer tijd voor een talent show. De kids genoten en de vrijwilligers voerden een leuke act op uit sister act!!

Vanaf morgen staat er op http://www.telegraaf.nl/vrouw/ 6 dagen lang een weblog over mijn werk bij Mother of Peace!

Vanochtend hebben we een mooie dienst gehad ter afscheid van Amahle. De moeders en kids hebben mooi gezongen, tranen in mn ogen en de rillingen over mn rug toen het kleine kistje werd binnen gebracht. De priester bracht het goed onder woorden; we zijn nu verdrietig dat ze niet langer bij ons is, maar ook blij omdat ze nu geen pijn meer heeft en eeuwig leeft bij God. Gelovig of niet, tijdens dit soort momenten houd zelfs ik me daar graag aan vast.

Toen het kistje de kerk weer uit werd gereden werd er een mooi lied gezongen in het zulu. Ik verstond enkel de woorden "hamba kahle" (goede reis). Een aantal huismoeders en oudere kinderen zijn met de familie mee gegaan naar hun huis om daar het lichaam te begraven.

Hier gaat het leven al snel gewoon weer door. Hamba kahle lieve Amahle.....

Wat een feest nu "onze jongens" het opeens zo fantastisch doen tijdens het WK!! Ik, eeuwige voetbal hater, ben voor het eerst van mn leven oranje supporter!!

Van de sfeer en vibes die hier in de lucht hangen moet je wel enthousiast worden, super dat ik dit vanuit "mijn" Zuid Afrika kan mee maken!!

Met nog maar een paar weken te gaan voor mijn tripje naar Nederland werd het toch echt tijd om eens over mijn toekomst plannen bij Mother of Peace na te gaan denken.

Aan de ene kant heb ik het hier nog steeds erg goed naar mn zin en ben ik dol op de kids, aan de andere kant kan ik hier niet eeuwig blijven en moet er toch ook ooit weer eens geld verdiend gaan worden.

Mijn plan is nu om na een paar weken "vakantie" in Nederland in augustus nog tot januari terug te komen naar mother of peace zodat ik tijd heb om mijn werk af te ronden en over te dragen en me geestelijk op het afscheid voor te bereiden :-) Ik zie er ontzettend tegenop om hier te vertrekken maar zoals Heather altijd zegt "we'll cross that bridge when we get there" (m.a.w. dat zien we dan wel weer!)

Afgelopen week werd er weer veel voetbal gekeken (en uit volle borst met t volkslied meegezongen, zie foto's!).

Ook kregen we bezoek van Kwesukela, een groep performers die tijdens de world cup voorstellingen geven in Zuid Africa, leuk! Met de oudere kids waren we in Durban uitgenodigd in het Old Court House museum om het optreden te bekijken.

Er zijn inmiddels weer 2 nieuwe kids bij gekomen, een jongetje van 2 en een meisje van 7 maanden. Het jongetje is geboren in de gevangenis, vader zit vast voor moord, moeder voor diefstal. Kids die in de gevangenis geboren worden mogen daar blijven tot ze 2 jaar oud zijn, daarna moeten ze bij familie geplaatst worden. Een oom zorgde voor hem, vriendin van oom was jaloers en sloeg daarom fijn het kind in elkaar... Ondanks zo'n rottig begin van zn leventje is t een hartstikke lief en blij jochie, gelukkig wordt er hier nu goed voor m gezorgd!

Verdrietig nieuws vanuit Mother of Peace dit keer helaas. Vanochtend is na een aantal weken vechten in het ziekenhuis kleine Amahle overleden.

Huismoeder Lorraine, vrijwilligster Merel en ik zijn gisteren nog een tijd bij haar geweest en hopelijk hebben we haar nog wat liefde kunnen geven. Veel meer dan haar handjes vasthouden en met haar knuffelen konden we al niet meer doen. Ze had moeite met ademen, kon niet meer zelf eten, was erg ziek door TB en HIV en haar kleine lijfje kon het gewoon niet meer aan.

Amahle was een dapper meisje dat met haar grote bruine ogen al heel wat hartjes veroverd had. Het blijft toch ontzettend oneerlijk en verdrietig...

Aangezien Amahle nog niet officieel bij ons geplaats was weten we niet zeker of wij de begrafenis bij Mother of Peace mogen regelen... ik houd jullie op de hoogte.

Had al eerder een poging gedaan om wat foto's op mn weblog te zetten maar na t plaatsen was mn bericht opeens foetsie! Nieuwe poging nu dus maar!

Inmiddels weer terug bij Mother of Peace en heel blij om alle kids weer te zien! Na een paar heerlijke dagen bij Anke in Opuwo (waar we heerlijk konden relaxen zonder ons schuldig te voelen, er is daar verder echt helemaal niets te doen!) en 2 dagen reizen naar huis zit de vakantie er al weer op.

We hebben echt genoten van het prachtige land, de mensen en het reizen. Namibie is ontzettend uitgestrekt en mooi, je kunt er uren rijden zonder ook maar een huis tegen te komen en we hebben onderweg zoveel leuke mensen ontmoet.

Zal in NL weer een mooi fotoboek proberen te maken dus alle uitgebreide verhalen houden jullie van me tegoed!